ලාංකීය අධ්‍යාපනය හා පුංචි අපි

පට්ටම busy විදිහට ගෙවුණ සතියක්. A/L result ආවා වගේම ඔන්න 5 වසරේ ශිෂ්‍යත්වෙත් cancel ලු A/L ගොඩදාපු උන් සුපිරි ආතල් එකක් ගන්න අතරෙ අනිත් උන් "පැරදීලා පලා ගියේ නෑ" කියලා revision යනව ඇති. අනේ මන්ද... Address ගෙවල් දොරවල් පවා වෙනස් කරලා ලමයි ඉස්කෝලෙට දාන්න Plan කරන්නෙ ළමයා ඉපදෙන්නත් කලින්. අකුරු කියවපු දවසෙ ඉඳන් Doctor කෙනෙක් Engineer කෙනෙක් වෙන්න dream එක. මේ වෙන කොට ඒ වචන දෙකේ බර නොදැනෙන තරමටම common වෙලා.

මොන්ටිසෝරි යන කාලෙටත් අපේ රටේ තියෙනවා සද්දන්ත syllabus එකක්. වෙන රටවල පොඩි උන් කකා බිබී නැලවෙන කොට අපේ උන් පොඩි කාලෙම බහිනවා ගේමට. උන්ව අවුරුදු 5න් ඉස්කොලෙ දානකොට ආකල්ප, ගුණ ධර්ම හැසිරීම අති විශිෂ්ටයි. අපරාදෙ කියන්න බෑ 3 වසරෙ ඉඳන් ඉතින් පොඩි එකාට තියෙන්නෙ මාරම මාර tight schedule එකක්. කොටින්ම කියනවනම් toilet එකේ ඉන්න වෙලාවත් ඒ time table එකේ තියෙනවා. උන්ටත් නොදැනීම ඒ පොඩි උන් මාරෙටම develop වෙනවා කියලා මං නම් හිතන්නෙ. මොකද සමගාමී සමීකරණ 3 ක් මනෝමයෙන් සුළු කරන්න පුළුවන් අවුරුදු 10 පොඩි උන් තමයි දැන් ඉන්නෙ. එතකොට තමයි මතක් වෙන්නෙ "පුංචි පහේ හපනෙක් තරම් මං හපනෙක් නෙවෙමි" කියලා.

ඔය ගැම්මටම O/Level ඉවර වෙනකම් අපේ උන් ඉගෙන ගන්නවා. අපේ O/L ගණිත සර් නම් කිව්වෙ ගුණයත් pass වෙන O/L කියලා. අනේ මන්දා.... O/L වෙන කොටත් අපේ උන්ගේ ඔළුගෙඩි ටික අනෙක් රටවල උන්ට සාපේක්ෂව මාරෙටම පරිණතවෙලා. Western culture එකට අනුව නම් ඔය කාලෙ තමයි ළමයි ගෙදරින් ඈත්වෙලා ජීවිතේ තනියම පටන්ගන්න කාලෙ, සමහරුන්ගෙ studies ඉවර වෙන කාලෙ. ඒත් අපේ රටේ නම් ළමයිව focus කරන ප්‍රධාන විභාගය A/Level පටන් ගන්න කාලෙ.පාට පාට ඇඳගෙන පාට පාට tute, file කවර අරගෙන වෛරණ ජීවිතයක් තමයි ඔය අවුරුදු 2.

ඊට පස්සෙ කට්ටිය campus යනවා ඉංජිනේරුවො, දොස්තරවරු උපාධිධාරියො වෙලා එළියට එනවා. සමහරක් Phd කරනවා.සමහරු මහාචාර්යවරු වෙනවා. කොටින්ම කියනව නම් campus නොගියපු එවුන්ට වෙන රටවල ඉන්න සල්ලි වලින් විභාග පාස් වුණ එවුන්ට වඩා සෑහෙන්න මොලේ තියෙනවා. මං දන්න විදිහට අද ලෝකෙ පරණම විශ්ව විද්‍යාලයේ Maths Department එකේ ප්‍රධානියො වැඩි හරියක් ලංකාවෙන් ගියපු අය. උන්ගෙ අවකලනය, අනුකලනය උන්ට නොතේරෙනකොට උගන්නන්නෙ අපේ මහාචාර්යවරු. ලෝ ප්‍රකට මහාචාර්යවරු ජිල් බෝල ගිලල වගේ හොල්මන් වෙලා බලන් ඉන්නකොට උන්ට Quantum Physics උගන්නන්නෙ අපේ එවුන්.

මොකද්ද මෙහෙම වෙන්න හේතුව නිදහස් අධ්‍යාපනයේ හොඳ කමද? ටියුෂන් වල පිහිටද? නැත්තම් ලංකාවෙ විභාග වල standard එකද? එහෙමත් නැත්තම් ලෝකෙ අනිත් උන් පට්ටම පට්ට මෝඩයන් හින්දද
මට නම් හිතෙන්නෙ ඔය මොකක්වත් නෙමෙයි. මේ හැමදේටම බලපාන්නෙ අපෙ අම්මයි තාත්තයි කියලා. හැමදාම හැමවෙලාවෙම අපේ පිටිපස්සෙ හිටියෙ ඒ දෙන්න. ඒක මාරම මාර කැපකිරීමක්. වෙන රටවල වගේ නෙමෙයි අපේ රටේ පොඩි එකා "ඇයි තාත්තෙ අරක මෙහෙම වෙන්නෙ" කියලා ඇහුවම ඒක කියලා දෙනවා. තාත්ත දන්නෙ නැත්තම් දන්න වෙන වැඩිහිටියෙක් හරි කියලා දෙනවා. මේ විදිහට පොඩි එකා පොඩිකාලෙ ඉඳලම හොඳට මුවහත් වෙනවා. ඒක වෙන්නැති ආසියාවෙ වැඩිම බුද්ධිමතුන්ගේ ඝනත්වය ලංකාවෙ තියෙන්නෙ.
අන්න ඒකයි අදටත්.....අපේ රටේ එවුන් කොහේ ගියත් උදේට අම්මටයි තාත්තටයි වැඳලා යන්නෙ.